Category: Renata

Afgelopen weekend was het Pinksteren voor mijn laatste chemo (eigenlijk erna maar door slecht werkend lijf paar keer chemo uitgesteld dus ik zo dan). Dus we zouden weer heerlijk met de kinderen gaan kamperen zoals we bijna elk jaar doen met Hemelvaart of Pinksteren weekend. Vaak ook een mooie vuurdoop weer ff voor de zomer hebben we alles past alles wat vinden de kinderen leuk tegenwoordig. Dit jaar dus camping geboekt in Groningen redelijk simpel wel natuur dachten we en gericht op kinderen alle leeftijden. We begonnen al met niet goed nadenken 🤣🤣🤣 Probleem begon al bij vorige jaren…meestal was alex dan vrij en de kinderen vanaf 12 uur dus op tijd rijden en lekker op tijd opzetten…ja alex was wel vrij maar de kinderen zitten nu op de middelbare school dus er was er 1 om half 1 klaar 1 om kwart voor 2 en 1 om 3 uur oepsie 🤔 voordat je dan op de camping bent is het half 6 en moet alles nog opgezet worden pfff. Dus hadden wij bedacht alex en ik rijden ‘s morgens al op tijd naar de camping we hadden gebeld we mochten kosteloos na 12 uur alvast de camping op dus dan konden wij gaan opzetten, nades zou op tijd weer terug rijden voor haar werk en evt thuis kids begeleiden met hun koffers inpakken en alex zou terug rijden als de vouwwagen en tent stond en dan kon ik intussen op mijn gemak en naar gelang mijn energie en zo alles inrichten. Top bedacht maar zoals altijd bij ons liep dat anders en volledig in de soep 🤪 Vrijdagmorgen eerst mijn vaccinatie dat ging helemaal goed geen enge bijwerkingen hahaha daarna naar huis bakkie koffie en hup alles in de auto laden. Daarna nog ff bakkie en om kwart voor 10 vertrokken we helemaal keurig op tijd. Na ruim een uur richting de Afsluitdijk begonnen de problemen, files afzetting bleek dat er ergens sluizen waren afgezet en de Afsluitdijk ook was afgezet dus we konden mooi weer terug. Maar voor zo’n hele snelweg is omgekeerd en weggeleid ben je ook ff verder dus bij het eerste tankstation gestopt want mijn trut ik dus had heel slim ‘s morgens gewoon haar plaspillen ingenomen dus na anderhalf uur in de auto…pissen as een paard natuurlijk 🙇‍♀️ Meteen overlegd met nades want inmiddels was het kwart voor 12 wij zeiden ook we moeten hier vandaan nog 2,5 tot 3 uur als we dan aankomen kun jij meteen weer weg dat schiet niet op dus zij is meteen doorgereden naar huis en wij zijn naar de dijk naar Lelystad gereden. File in file uit natuurlijk want dat deed iedereen die eerst de Afsluitdijk over wilde. Nou daarna kwam het volgende drama bij Drachten was een vrachtwagen geschaard dus de hele A7 daar was afgezet en dan moet je door de polder dorpjes amper aangegeven TomTom in de stress pfff een brok ellende wel veel gelachen dat wel. Half 4 ja echt waar na 6 uur rijden waren we eindelijk op de camping pffff en daar begon de volgende ellende natuurlijk het opzetten van een vouwwagen. Normaal geen enkel probleem maar het veld was kleiner dan beloofd, was een en al prut water bagger etc het regende sowieso de hele tijd dus drama. Mijn energie was na een auto rit van 6 uur nul komma nul en mijn tolerantie nivo nog veel lager hahaha ik heb nog nooit zo veel stemmingswisselingen gehad 🤣 van boos naar huilen van agressief naar bekant suïcidaal arme alex want ook die was natuurlijk bekaf en zei alleen maar verkeerde dingen. Uiteindelijk kwamen de overburen helpen hadden dezelfde vouwwagen als wij en toen stond de boel vrij snel. Ik had inmiddels wel al met allex besproken dat ik het niet verantwoord vond dat hij nu nog (inmiddels half 7) nog terugreed naar wormer en met de kinderen weer naar Groningen want dan was hij weer 5 uur aan het rijden dus dat ik op de camping zou slapen en hij in wormer met de kinderen. Ivm zijn ex wilden we de kinderen ook niet alleen laten bij ons dusdanig maar zo niet leuk maar het beste uit 2 kwaden. Zo gezegd zo gedaan…hoe dat ging beschrijf ik in mijn volgende blog…

Goedemorgen goedemiddag goedenavond goedenacht ik ben een gezonde gezellige spontane 40+ vrouw die geniet van het leven. Ik kom uit een gewoon gezellig arbeidersgezin met vader moeder broer en zus en ik ben opgegroeid zonder al teveel gekke dingen. Ik ben nu trotse moeder van een dochter van 19 en een zoon van 13, sinds 2 jaar getrouwd met een geweldige man en dankzij hem bonusmoeder van een dochter van 15 en een zoon van 12. Zij zijn om de week bij ons en de helft van de feestdagen en vakanties. Ik ben trots op mijn gezin waarin nooit iets normaal gaat 🤣🤣🤣 ik heb geen standaard gezin gelukkig zeg ik altijd maar want dat zou zo saai zijn. Het is bij ons altijd druk al met alleen mijn kinderen thuis dus laat staan alle kinderen thuis. Alles kan en mag bij ons ook altijd slaapfeestje zoete inval iedereen kan altijd mee eten en de leukste gekke ideeën worden bij ons bedacht en uitgevoerd. Mijn man werkt als it-er nu dus veel thuis en is de spil en de rustige factor in ons huishouden hij houdt ons een beetje met de voeten op de aarde, verder gamed hij graag en vaak dus ook samen met de pubers. Ik zelf heb jaren in de zorg gewerkt eerst huishouding bij ouderen van dagen en dat was super leuk maar ik miste uitdaging dus op een gegeven moment ben ik opleidingen gaan doen voor begeleiding en psychische begeleiding bij mensen thuis. Ook dat met veel plezier gedaan tot ik in 2018 een ongelukje kreeg. Ook dat was weer iets bijzonders hihi we gingen schaatsen en mijn man had nog nooit geschaatst. Alles ging goed tot het eind ik zag een scheur in het ijs over het hoofd en bam daar lag ik 😢 ik wist meteen dit is niet goed zoveel pijn ik dacht ik moet hier weg. Nades wou een ambulance Bellen maar ja middenin de polder dus met behulp van voornamelijk nades naar de kant geschuifeld en toen met de auto naar het ziekenhuis 😌 en inderdaad mijn arm gebroken. Maar niet gewoon gebroken nee de kop van mijn bovenarm is finaal afgebroken en ook nog op 2 plekken ingescheurd. Normaal gesproken wordt je dan geopereerd maar dat kon helaas niet ivm griepgolf onder de artsen dus te weinig personeel. Het moest in een sling en aangroeien. Dat is niet helemaal goed gegaan dus na bijna een jaar modderen en revalidatie moest ik er maar mee leren leven 🤷‍♀️. Ik durfde alleen geen werk meer in de psychiatrie te gaan doen dus ik ben gaan zoeken naar een kantoor baan ook omdat mijn moeder ziek werd en ik mijn ouders bij wilde staan. Ik vond leuk werk bij Hema klantenservice maar dat was te rustig voor mij hele dag achter de pc is niks voor iemand met mijn drukke karakter hihi. Tijd niet gewerkt omdat ik erg emotioneel was en ook veel met mijn moeder bezig. Plus dat mijn man en ik zouden gaan trouwen dus ook daar druk mee bezig. Helaas mocht mijn moeder mijn bruiloft niet meer meemaken zij overleed eind maart (2019)en begin mei (2019) zijn wij getrouwd maar ik weet zeker dat zij erbij was. In juni ben ik begonnen bij de shell als kassa medewerker en broodjes en koffie medewerker eerst als tijdelijk zodat ik kon kijken wat ik ervan vond en evt naar iets anders uit te kijken maar ik zit er nu twee jaar later nog 🤪 Geweldige baan druk station maar juist daardoor zo super leuk! Ook een geweldig team ook nu in deze tijd steunen ze mij. Nou dat ben ik een beetje in een notendop, mijn hobby’s zijn verder wandelen de natuur (mijn kinderen noemen mij een natuurheks 🧙‍♀️)en mijn gezin natuurlijk en verder leren jullie mij nog wel kennen als jullie de blogs verder volgen ❤️

Goedemorgen goedemiddag goedenavond goedenacht de uitleg van de titel is misschien handig heel veel mensen met de diagnose kanker hebben het meteen over dat zij de strijd aangaan met kanker of kanker gaan overwinnen. Mooi streven maar houd dat dan in dat als kanker wint dat de patiënt met kanker “verloren “ heeft? Zo klinkt dat dan toch? 2 jaar geleden heb ik mijn moeder verloren na haar “gevecht “ met/tegen kanker, wij hebben haar verloren na een strijd van anderhalf jaar maar was zij een verliezer? Absoluut niet!!! Ik heb nog nooit een positievere sterkere krachtigere moedigere vrouw gekend als zij. Zij heeft absoluut niet verloren van de kanker zij was sterker dan krachtiger dan de kanker alleen haar lijf niet en daarom zijn wij haar verloren maar zij is zo respectvol overleden dat zij is de winnaar als je daarvan wil spreken. Mede daarom, om dus mensen zoals mijn moeder schoonvader en nog vele met hen de verdiende eer te geven noem ik het geen strijd of gevecht tegen kanker maar een dans waarin ik de ene keer een betere dans laat zien en die rotziekte de andere keer.
Dat is ook mede de reden dat ik nu pas blogs ga schrijven terwijl ik al tegen het einde van de chemo aanloop (dans hihi) maar ik kan gevoelsmatig daar nu pas over schrijven omdat ik nu ervaren ben. Alles in deze blogs zijn dus ook mijn ervaringen gevoelens lichamelijke ongemakken alles ik schrijf dit ook voor mezelf en niet om te discussiëren met iemand anders die het anders ervaart, ook niet om mensen af te zeiken over wel of niet gedane dingen of keuzes. Niemand moet ook iets met mijn blogs ik wil ze gewoon kwijt hahaha je mag ze lezen je mag erop reageren je mag erover praten met mij zonder mij kan allemaal ik zal gevoelens situaties beschrijven om mij heen maar niemand persoonlijk. Ik zei al duidelijk iedereen mag van alles maar niemand moet iets je moet het niet lezen je moet het niet becommentariëren je moet het niet delen bespreken of weet ik veel mag wel moet niet. Ik vraag maar 1 ding wees een beetje lief en respectvol naar de schrijfster en elkaar ❤️
Nu zal ik mezelf voorstellen…misschien ook wel handig hihi 🤣