Zoals gezegd in de vorige blog hadden we 22 juli een belafspraak met djaella dus aan haar telefonisch uitgelegd wat er aan eenhandig was en dat ik weer meer knobbels voelde. Dit gesprek wel even in de tuin in de blokhut gevoerd want alex had een zoom of teams overleg en om daar nou doorheen te schetteren met pijn in mijn tieten en knobbels dat leek mij niet zo gepast hahaha. Maar goed djaella nam het meteen heel serieus en we konden een uurtje later al langs komen we dachten eerst bij haar zelf maar bleek dat ze ons had ingepland bij de chirurg ook wel heel prettig ook nog mijn eigen chirurg. Dus ook zij weer voelen, kijken op de laatst gemaakte mri en weer voelen en Ze was het met ons eens het voelde niet goed. Wat dan wel weer grappig was ze had er een assistent in opleiding bij een vrij jonge knul dus Ze zegt tegen mij ik ga je even misbruiken hihi inmiddels weet ik dan al wat ze bedoelt. Ik ben nl een van de weinige mensen die onder haar borsten een stel extra tepels heeft dus Ze laat het zien aan de assistent en vraagt wat is dat? Hij kijkt Een paar keer vraagt of hij het mag voelen ja hoor geen probleem en zegt het lijkt wel een fybroom nee zegt ze het lijkt er heel veel op maar dit is nou een heksentepel 🤣 hij zegt hij dat heb ik nog nooit gezien dus hij vraagt aan mij heb je dat altijd gehad ik zeg ja sterker nog mijn vader heeft ook dus het is een familie dingetje en toen ik zwanger was groeiden ze echt heel apart hahaha daarna wilde hij ook nog even aan de tumoren voelen, ik zeg joh prima iedereen hier heeft ze al aangeraakt ondertussen hahaha. Maar goed de chirurg gaf aan die middag te willen overleggen met de oncoloog en zelfs maandag met het medisch team dus we zouden dinsdag gebeld worden wat het nou werd maar er waren eigenlijk maar 2 opties want de tumor was gaan groeien sowieso en dat was absoluut niet verwacht. Optie 1 was om chemo tabletten in te nemen zodat we nog wel op vakantie konden en dan hopen dat die de boel onder controle zouden houden. We hadden eigenlijk meteen zoiets van nou nee stel dat dat misgaat en er gebeurt iets in Frankrijk wij spreken geen Frans je bent niet zomaar thuis dus eigenlijk vonden we dat geen goede optie. De andere optie was dus de operatie naar voren halen maar dan moest zij even kijken wie van het medisch team aanwezig was en waarschijnlijk patiënten verplaatsen. We zouden na het weekend gebeld worden met de uitslag dus ik was inmiddels vooral emotioneel nogal uitgeput en ben gaan liggen ‘s middags. Nadat ik wakker was hadden ze alex al gebeld dat het werd sowieso operatie en ik moest 26 juli voor een echo om te kijken of de marker nog goed zat, 30 juli voor nog een laatste gesprek met de voorbereidend oncologisch verpleegkundige (die afspraak stond al) dan 4 augustus voor het inspuiten van nucleaire spul zodat de aangetaste lymfeklieren goed zichtbaar worden en 5 augustus is de operatie zelf. Dat was best even schrikken want dan blijkt het ineens toch wel gevaarlijk en komt het ineens heel snel dichterbij 😦
Leave a Reply