Hartbewaking en daarna cardiologie

De eerste paar dagen lag ik onder strenge bewaking op de hartbewaking, ik lag aan de telemetrie zoals ze dat noemen en dat is een kastje die constant je hart monitort.
Er zitten plakkers op je borst en buik die zijn met kabeltjes verbonden aan een kastje die dat dus de hele dag meet en doorgeeft aan een speciale afdeling die ook meteen ingrijpen mocht er weer iets verkeerd gaan met het hart.
Verder had ik een katheter omdat ik zeker de eerste dagen niet aanspreekbaar was, hoge koorts had en eigenlijk vooral sliep.
Ik weet dat er mensen op visite zijn geweest, waaronder natuurlijk mijn vader en broer en nog logischer Alex en de kinderen maar hoe wat wanneer en wat er besproken is geen idee hahaha ik was zo ongeveer knetterstoned van de koorts, van de medicatie en ik verging van de pijn.
Ik had het gevoel alsof ik was aangereden door een John Deere Tractor pfff, bleek dat ik dus gereanimeerd was met dat Lucas ding, super hoor maar daardoor had ik wel een stuk of 6 of 7 ribben gebroken en een scheurtje in mijn borstbeen en jemig wat doet dat een pijn zeg!
Natuurlijk ben ik blij dat ik nog leef en begrijp ik dat zo`n apparaat het beter maakt ook voor de ambulance medewerkers maar dat dat ding zo`n ongelooflijke schade toe moet brengen…die heb ik behoorlijk vaak vervloekt de afgelopen tijd hahaha.
Maar goed dankzij de goede zorgen in het ziekenhuis en de antibiotica tegen de ontsteking in het been knapte ik langzamerhand op en in de loop van de eerste week raakte ik koortsvrij, werden de ontstekingsklachten minder en werd ik wat aanspreekbaarder.
Na een paar dagen werd ik daarom dus van de hartbewaking afgehaald en verplaatst naar een minder zware afdeling, de cardiologie.
Ik kreeg in eerste instantie een eenpersoonskamer, ook ivm evt persoonlijke verzorging omdat ik daar nog hulp bij nodig had en ik natuurlijk toch de borstamputatie had gehad, verder doordat ik de eerste dagen op de hartbewaking niet aanspreekbaar was heb ik mijn pil natuurlijk niet ingenomen en ondanks mijn leeftijd en ondanks het feit dat de meesten in de overgang gaan van de chemo en blablabla weet ik het voor elkaar te krijgen om toch nog ongesteld te worden grmbl grmbl
Vanaf daar weet ik in elk geval weer een beetje wat er allemaal gebeurde en met wie, waarom, wie er langs kwam etc ook heel fijn.
Aan visite had ik geen gebrek, net zo min als aan kaartjes, appjes bloemen etc echt super lief en dat doet zoveel goed!
Verder ging het ziekenhuis natuurlijk onderzoeken hoe het kon dat ik een hartstilstand kreeg, want ja ik ben behalve mijn kanker verder een gezonde vrouw van 44, niet echt te dik, ik rook niet (meer) en drink zeker niet overmatig dus niet echt een logische patient voor een hartstilstand.
Na een paar dagen kreeg ik een hartkatheterisatie, daarbij gaan ze door je kransslagaders met een soort camera`tje en kunnen ze kijken of er geen vernauwingen in de kransslagaders zitten waardoor je dus kans loopt op een hartstilstand. Zouden ze dat tegen komen dan konden ze meteen stents (ik denk dat je het zo schrijft) plaatsen waarmee de vernauwing verholpen is.
Maar er bleek niks aan de hand te zijn, mijn hart en kransslagaders zagen er perfekt uit.
Paar dagen daarna deden ze een mri scan om te kijken of mijn hartspier nog wel goed functioneerde en ook dat bleek prima in orde, eigenlijk werkte mijn hart dus gewoon goed en konden ze geen andere conclusie trekken dan dat de chemo tabletten de dader waren.
Door de chemo tabletten waren al mijn waardes naar beneden gekelderd, net als bij het chemo via infuus elke keer zo was, nu was mijn kalium bijna 0 en daardoor kun je dus een hartstilstand krijgen.
Ook andere waarden waren weer heel slecht, magnesium was laag nierfunctie slechter ijzerwaarde slechter mijn lijf trekt dus de chemo gewoon niet of niet meer in elk geval.
Het Noordwest ziekenhuis overlegde natuurlijk met mijn oncoloog in het zmc en het rare was dat die bijna bleef door hameren op dat ik verder moest gaan met de chemo tabletten ik zeg nou wat denk je zelf? Dan overwin ik straks kanker maar ga ik alsnog dood doordat mijn hart het opgeeft!
Het cardio team zou nog gaan overleggen wat ze nu verder gingen doen en ik ben met Alex gaan overleggen over wat gaan wij doen qua behandeling van mijn kanker.
Wij waren (zijn) allebei eigenlijk het vertrouwen wel kwijt in het zmc, na allerlei foutjes die mij heel veel tijd die ik niet heb heeft gekost, zoals het verkeerd inschatten van de tumoren in mijn borst waardoor uiteindelijk de hele borst geamputeerd moest worden zonder ook nog maar kans op reconstructie en de kans dat er daardoor meerdere zitten of zijn achtergebleven.
Nu het niet goed begeleiden en monitoren van het gebruik van de chemo tabletten terwijl er bekend was hoe ik reageerde op de chemo in het algeheel dus het voelde niet echt goed meer.
Alex gaat navragen of en zo ja hoe we over kunnen naar het Antonie van Leeuwenhoek ziekenhuis die sowieso gespecialiseerd is in kanker en al helemaal in borstkanker.

Leave a Reply

  

  

  

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.