Toen werd alles zwart…

CDF8EB28-3224-47E8-BA42-BA976C5DB833.jpeg

Het verhaal wat nu komt heb ik vooral gehoord van Alex, ik was nl weg…klinisch gesproken was ik dood en ik weet hier ook niks meer van, dit gaat ook niet meer terug komen zeggen ze bij de cardiologie.Ik denk dat dat goed is aan de ene kant maar het niet weten wat er gebeurd is is ook eng maar ok ik dwaal af. Alex liep, vanwege de smalheid van het schoolpad achter mij en zag mij wankelen en het tuinhekje vastpakken, hij dacht dat ik mijn evenwicht verloor omdat het schoolpad nou eenmaal niet echt heel recht is, een wat ouder en zoals al eerder gezegd smal straatje dus slechtere bestrating en ik ben nachtblind dus hij wilde mij nog bij mijn arm pakken om te helpen maar helaas zakte ik op dat moment al in elkaar.
Ik bleek een hartstilstand te hebben, midden op straat dus pfff gelukkig was het er heel erg druk en waren er heel veel omstanders die konden en meteen ook kwamen helpen.
Ik werd gereanimeerd, 112 werd gebeld er kwamen hulptroepen en men heeft mij weer uit de dood weten terug te halen.
Daarna werd ik natuurlijk in de ambulance geschoven, het zmc bleek vol te zijn dus in eerste instantie werd besloten om naar beverwijk te rijden maar tijdens het rijden werd er toch besloten om te kiezen voor het Noordwest ziekenhuis in Alkmaar omdat ze daar meer gespecialiseerd zijn in hartproblematiek dus met loeiende sirenes en 2 ambulances naar Alkmaar, ik lag in de ene en omdat Alex er niet bij kon/mocht zitten werd hij in de andere meegenomen.
Schijnbaar ben ik onderweg ook nog gereanimeerd met de Lucas, dat is een apparaat waarmee ze de reanimatie over kunnen nemen zodat de ambulance medewerkers hun handen vrij hebben, natuurlijk super maar de klachten daarna…pfff maar ok ik ben er nog dus ik mag niet mopperen 😊
Ik ben die avond natuurlijk opgenomen in het Noordwest ziekenhuis op de hartbewaking, ik weet er zelf niks meer van, er zijn die avond natuurlijk al meteen wat onder zoeken gedaan een hart echo bijvoorbeeld hoorde ik later maar zoals ik al zei vanaf het moment dat ik wegraakte weet ik eigenlijk niks meer. Er kwam nog een probleem bij, er bleek weer een ontstekingsprobleem op te komen in mijn rechter onderbeen, hetzelfde als ik vorig jaar gehad heb dus met zwelling roodheid blaren koorts etc etc dat heeft er ook aan bijgedragen dat ik van de eerste paar dagen niet zoveel meer af weet en vaak amper of niet aanspreekbaar was.
Ik was nog op aarde goddank en ik ben de mensen die mij gered hebben heel dankbaar maar ik was er op dat moment nog lang niet…er stond en staat mij nog wel wat te wachten…

Ps: bijgevoegd plaatje ben ik niet hahaha maar is hoe de Lucas eruitziet waardoor ik gereanimeerd ben

Leave a Reply

  

  

  

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.